Op de schop

In de dagen, dat de straten bedekt waren met sneeuw en ijs, stikte ik bijna in mijn huis. Ik kon er niet uit. Ik durfde niet. Ik sta wankel in het leven en helemaal op een spiegelgladde stoep. Het is één ding om uit vrije wil op de bank te hangen, maar een geheel ander ding om daartoe gedwongen te worden en dan bang te worden. Snel kwam het uur waarin ik mijn jas aantrok, platte schoenen aandeed, en de huisdeur opende. De bouwmarkt riep me.

Het was een dodevrouwstocht erheen, dat kan ik u wel zeggen. Schuifelend over het ijs, al snel opgejaagd door een gemeen kijkende bromfietser, lopend over de snelweg waar gestrooid was en automobilisten er plezier in hadden mij bijna te raken. Vroemmm! En weer was ik tien jaar ouder. Maar terugkeren naar het veilige huis wilde ik niet. Ik had besloten tot de aanschaf van zeer veel pakken strooizout en een klassieke schop. Zo’n schop waarmee akkers omgeploegd kunnen worden, een schop die houthakkers in de hoek van hun boshut hebben staan en vooral een schop waarmee ik looppaadjes kon maken in het ijs en de sneeuw. Want ik zou de straat weer begaanbaar maken. Mannenwerk? De beste man is vaak een vrouw.

De bouwmarkt had veel klanten. Iedereen had kennelijk klusplannen, feestdagen of niet. Het was er aangenaam van sfeer, vooral omdat de wereld hier maakbaar was. Een nieuwe badkamer of een ander plafond, het is slechts een kwestie van spullen kopen, een folder lezen en dan doen. Dat soort bemoediging vind ik nooit in de Bijenkorf. In de tuinafdeling koos ik een basismodel schop. Een T-model en dat kostte slechts 16.95 euro. Het gaat jaren mee. De weg naar huis verliep aanzienlijk gemakkelijker. Het is wonderlijk hoe beleefd de mensen zijn tegen een vrouw die een schop bij zich heeft.

De dag nadat ik de schop had gekocht, begon het te dooien. Zonder dat ik iets hoefde te doen, werd de stoep begaanbaar. Alle sneeuw verdween vanzelf. Maar het weerbericht voorspelt de komst van nieuwe sneeuw en vorst. De winter gaat misschien maanden duren. Ik hoorde dat aan, en bleef kalm.

Achter mijn huisdeur staat mijn T-model schop. Klaar voor gebruik. Mooi gereedschap waarmee ik me een weg naar de wereld kan banen, als dat nodig is. Het geeft me een ongekend gevoel van vrijheid, van moed en van vastberadenheid dat ik u ook toewens.

Onder de bedrijfsnaam Mevrouw Vijf Producties produceert Vilan van de Loo creatieve teksten.
http://www.vilanvandeloo.nl