Jongeren

Nu is ook het Gemeentemuseum in Den Haag bezweken voor de waan van de dag. De jeugd moet binnen, de jongeren slepen ze erbij. Sinds kort heeft het museum 'Wonderkamers' waarin kunst en cultuur hip zijn gemaakt. Weer een museum dat verloren is.

Op zich heb ik niets tegen jongeren. Ze mogen er best zijn, net als blaffende honden. Je begrijpt niet goed wat ze proberen te zeggen, maar 't is een aardig geluid. Alleen, ze zijn het gelukkigst waar ze thuis horen. We hebben allemaal een eigen mandje nodig, blaffende honden ook. Die komen nooit in een museum en dat is goed. 't Zou storen.

Maar het Gemeentemuseum denkt er anders over. Kunst moet laagdrempelig zijn, gemakkelijk te begrijpen en liefst interactief, want daar houden jongeren van. Dat je overal aan kunt zitten. Iets met internet. En dan flink door elkaar heen husselen, want op een excursie hadden kinderen geklaagd dat de disciplines zo gescheiden waren. Zo vervelend, moest je naar de andere zaal om wat schilderijen te zien. Duh, zeiden de jongeren toen en belden mobiel naar jongeren die voor hen liepen.

't Is onbegrijpelijk dat instellingen zo met jongeren dwepen. Want elke dag komen er meer ouderen bij in ons land, en daarvan heeft een belangrijk deel wezenlijke aandacht voor kunst. Dat is de ideale doelgroep om de museale kunstliefde aan over te dragen. Levenservaring scherpt het oog.

Jongeren? Straks zijn ze volwassen en weten ze nog niet wat een schilderij is. Dan willen ze met Rembrandt chatten en worden boos omdat 't niet kan. "Maar zijn schilderijen hangen er toch?" Wat ik zei, iedereen heeft een eigen mandje. Laat de jongeren naar het Gemeentemuseum gaan als ze ouderen zijn geworden. Voor iedereen fijner.

Onder de bedrijfsnaam Mevrouw Vijf Producties produceert Vilan van de Loo creatieve teksten.
http://www.vilanvandeloo.nl