Kuikentje

"Uitverkocht?" herhaalde ik teleurgesteld het woord van de verkoopster. "Ja," zei ze, en tikte in haar kassa de prijzen van de kaarsen, servetten en eierverfmolens. Typische Paasaankopen, maar de essentie ontbrak. De gele pluiskuikentjes waren uitverkocht, in de stad en misschien wel in heel Nederland.

Niet dat ik iets aan Pasen doe. De kerk begint me te vroeg en ze hebben er nooit diavoorstellingen, wat ik in deze moderne tijd het minimum vind. Ik zoek al jaren naar waarheid, dus dat maakt mij tot een aspirant-bekeerlinge die eisen stelt voordat ze deemoed wil leren. Godsdienst moet tot een betere wereld leiden, aan mededogen doen en een realistisch beeld van het hiernamaals bieden, plus wat aansprekende rituelen. Dan wil ik best gelovig worden, maar deze Pasen zal het niet geschieden. Het heeft inderdaad met die kuikentjes te maken.

Zolang ik de heidense levenswijze volg, is Pasen voor mij een pluiskuikentje. Dat heb ik als kind van mijn moeder geleerd. Ieder jaar, elk van de twee Paasochtenden, zorgde zij ervoor dat er op het ontbijtbord kuikentjes stonden. Plakband over de kuikenvoetjes, klaar. Ze zouden vanzelf groot worden en altijd lief blijven. Dat is een vooruitzicht waar een kind wat aan heeft. Meer dan aan griezelverhalen over een man die zich liet doodkruisigen om weer tot leven te komen. En dan zeiden ze erbij, dat 't met mijn zonden te maken had.

Vandaar dat ik met Pasen die kuikentjes koop. Tastbare liefde, waar je veilig je vertrouwen in kunt stellen. Maar uitverkocht is uitverkocht en God leek daarmee verdwenen. Dagen aaneen was ik treurig over deze leegte. Tot gisteren de postbode kwam en me een envelop van mijn moeder bracht. Er zat één pluiskuikentje in. De heilsverwachting was alsnog gearriveerd.

Onder de bedrijfsnaam Mevrouw Vijf Producties produceert Vilan van de Loo creatieve teksten.
http://www.vilanvandeloo.nl