Fetish

Van alle afwijkingen die pervers worden genoemd, is de schoenfetish de mooiste. Dat zeg ik u met overtuiging. Mijn grootvader was schoenmaker, mijn vader ook (tot de zaak failliet ging) en zelf heb ik enkele jaren in kringen verkeerd waar de schoenfetish normaal was. De schoenfetish doet niemand kwaad, en daarom is het fijn dat het Historisch Museum in het verre Ede een tentoonstelling biedt aan allen die de geschoeide voet aanbidden.

De werkelijke attractie van het gebodene zal wellicht aan sommige lezers voorbij gaan. Zij kopen schoenen die vooral gemakkelijk moeten zijn. Een onbegrijpelijke opvatting, want de schoen heeft ons zo veel meer te bieden.

Voor mij en mijn gevoelsgenoten dient een schoen om de verschijning te verfraaien. Hoge hakken, nauwe leesten en ruimtegebrek voor tenen, het is van ondergeschikt belang. Wie lijdt voor de schoen, is een beschaafd mens. Anderen waarderen dat hartstochtelijk. Zie toch die volmaakte bolling van de wreef, hoor het kokette timbre in de naaldhaktik en weet hoe zacht het leer is dat de wreed geschoeide schoonheid omvat. Kunst, cultuur, genot. Alles. Vergelijk daarmee de grofheid van de primitieve natuurschoen die sandaal heet.

O Ede, waarom heb ik u toch altijd gemeden? Eenvoudig: omdat ik dacht dat alle pret uit Sodom en Gomorra in Amsterdam te vinden was. Maar ziet: Ede werpt zich op als nieuwe poel des verderfs. Ik juich dat van harte toe en zal dan ook, zo gauw mijn agenda het toelaat, mij naar Ede spoeden om daar het geluk te vinden.

Onder de bedrijfsnaam Mevrouw Vijf Producties produceert Vilan van de Loo creatieve teksten.
http://www.vilanvandeloo.nl