Hoop

Wanneer valt er brood uit de hemel, komt er water uit de woestijn en zal er vrede zijn in Israël? Het is een treurige wereld waarin wij leven, maar wat ons altijd overblijft is de hoop. Evenals geloof en liefde, al is van deze drie misschien toch de hoop de belangrijkste.

Er is water gevonden in de Sahara. Water! In die dorre zandvlakte, waarover gruwelverhalen van uitdrogen rondgaan. Eerst wilde ik het niet geloven. Toch is het zo. Russische onderzoekers namen uit de ruimte satellietfoto's van de Sahara en zagen dat er diep onder het zand een waterreservoir aanwezig was. Men ging boren. Niets. Toen besloten ze om dieper boren. Steeds verder naar beneden, tot eindelijk, op 250 meter ondergronds het water borrelde. Nu halen ze per uur 32.000 liter water naar boven.

Iemand moet als eerste de krankzinnige hoop gekoesterd hebben, dat er een waterfontein in de Sahara aanwezig was. Denk het, zeg het hardop en hoor hoe belachelijk het klinkt. Die eerste (wie?) bleef standvastig, zoals alleen een mens is die werkelijk hoopt. Een ander geloofde dat het waar was. Bij hen voegde zich een derde, een vierde, anderen sloten zich ook aan. Het geld voor de ruimtefoto's kwam pas daarna.

Zo begint een wonder dus: met hoop. Wanneer er water in de Sahara kan zijn, wat is er dan nog meer mogelijk? Alles, denk ik, als er maar ééntje is die de moed heeft om te hopen op wat niet kan bestaan, die dwars tegen de stroom oproeit en behouden thuis wil komen. Wie hoopt, kan bloemen laten bloeien in een woestijn.

Onder de bedrijfsnaam Mevrouw Vijf Producties produceert Vilan van de Loo creatieve teksten.
http://www.vilanvandeloo.nl