Keesje

Sinds kort heeft Oma een hondje. Het is zo'n opschootzittertje, van het soort dat er lief uitziet en gemeen kan keffen. Oma heeft haar lieveling Keesje genoemd. Op z'n eerste dag viel hij bij Oma op schoot in slaap. Daarna keek Keesje eens goed waar hij terecht was gekomen en trok vervolgens zijn plan.

Van al haar kinderen heeft Oma slechts een enkel soldaatje over om te commanderen. Dat is oom Piet, haar zoon. Hij is stukadoor en werkt al tientallen jaren bij dezelfde baas. Oom Piet heeft het ouderlijk huis nooit verlaten. Vooral na de dood van Opa kregen Oma en Oom Piet een aparte band. Ze houden van elkaar, dat zeker, maar op een manier die me nog steeds verbaast. Altijd kibbelen, zich vaak doof houden en nu Keesje er is, vechten ze om de aandacht van dat hondje.

Keesje heeft er voordeel van. Sleept hij uit de tuin een tak naar binnen, dan zijn Oom Piet en Oma in alle staten. Terwijl de een het verbiedt, moedigt de ander het aan. Keesje knaagt aan zijn tak en kijkt af en toe met slimme oogjes naar boven, waar twee mensen ruzie maken. Een volgende tak, een nieuwe ruzie. Overal liggen splinters. Oma klampt zich vast aan haar rollator, Oom Piet steekt verbeten een sigaret aan. Keesje valt vermoeid in slaap.

Ik hoor dat alles van mijn moeder die als oorlogscorrespondent verslag doet van het front. Keesje is aan de winnende hand, bericht mijn moeder, en Oma en Oom Piet zijn, alles welbeschouwd, inniger dan ooit.

Onder de bedrijfsnaam Mevrouw Vijf Producties produceert Vilan van de Loo creatieve teksten.
http://www.vilanvandeloo.nl