Mes (1)

Ik heb een mes gekocht. Geen keukenmesje, die heb ik eens in alle kleuren aangeschaft bij Xenos, heel voordelig zelfs. Een echt mes, bedoel ik. Als verzamelaarster, dit feit vermeld ik nadrukkelijk met het oog op de wapenwet. 't Is geen wapen. Gewoon een mes. Je kunt er iets mee, dat wel.

Op de website die het mes te koop aanbood, werd het aangeprezen als een "sterk tactisch mes", iets dat geschikt was "voor militair en defensief gebruik". Het is een cold steel Recon Tanto met Concealex schede, en dat kostte 142,49 euro, dus ongeveer evenveel als een paar mooie hoge hakken. Schoenen heb ik al. Een tactisch mes nog niet. Geld overgemaakt. Wachten op de postbode. Intussen nadenken over de aanschaf.

Het mes is 27 centimeter lang en 't past dus niet in mijn lievelingshandtas. Zo brengt de ene aankoop de andere voort. En daarmee de vraag, of ik wel overal een mes mee naartoe wil nemen. In de Bonneterie krijg je taartjesbestek met een schattig mesje en als er een losse draad aan mijn rok hangt, pluk ik die voorzichtig weg met de hand.

Desalniettemin brengt de postbode een dezer dagen dat tactische mes. Vlijmscherp. Ik zal het mes naast me op tafel leggen, 's nachts onder mijn hoofdkussen bewaren en 's morgens hopelijk opstaan met wangen zonder schrammen. Wat ik er verder mee ga doen, weet ik niet precies, maar wel dat het een fijn idee is, om straks een echt mes te bezitten. Wordt vervolgd.

Onder de bedrijfsnaam Mevrouw Vijf Producties produceert Vilan van de Loo creatieve teksten.
http://www.vilanvandeloo.nl