Mes (3)

Net op tijd arriveerde ik bij het postkantoor. Pakje. De postbode had een bericht achtergelaten dat ervoor getekend moest worden, daarom had ik mijn paspoort meegenomen. Aan het loket werd wat ingetikt, ik zette een handtekening en fietste naar huis. Met dat pakje, waarin een mes zat

Momenteel heeft de postbode het pakje nog niet bezorgd. Hopelijk is de internetwinkel betrouwbaar. Door de e-mails die ik de afgelopen dagen ontving, ben ik aan de zaak gaan twijfelen. Temeer daar ik het volledige aankoopbedrag vooraf heb moeten storten. Doen ze altijd met nieuwe klanten, mailde de winkel.

Een opluchting. Dat de internetwinkel in ieder geval iets gestuurd had, en er dus betrouwbare winkels in dat soort waren, zelfs al moest men vooraf geld storten zoals ik had gedaan. De afgelopen dagen wist ik vrijwel zeker dat ik opgelicht was. Ik ben slecht van vertrouwen.

Uit het pakje kwam een prachtig mes. Zwaar, zwart en scherp, ingevet, in een rood bandje met waarschuwingen erop. Het past precies in mijn hand. De lengte viel me mee, al zal ik een nieuwe handtas moeten kopen als ik het overal mee naartoe wil nemen. Als ik dat wil, inderdaad.

Dat is de vraag: wat nu?

Het mes ligt op tafel te wachten. Ik voel met mijn vinger hoe heerlijk scherp het is. Dat het zo gemakkelijk is aan een echt mes te komen, wist ik niet, aan zo'n sleutel tot die wereld waar de kranten over schrijven. Er zijn straten waar ik nooit kom, een park dat ik vermijd als het avond is en ik heb wat rekeningen die nog niet vereffend zijn, dit mes belooft me een nieuwe vrijheid. Die is verleidelijk.

De ketel fluit, ik ga thee zetten en voorlopig raak ik het mes weinig aan. Want dan voel ik wat ik zou willen. Zo dichtbij is het dus.

Onder de bedrijfsnaam Mevrouw Vijf Producties produceert Vilan van de Loo creatieve teksten.
http://www.vilanvandeloo.nl