RMS

Soms zijn er dromen, die zich maar niet laten wegjagen door de werkelijkheid. De mijne is reizen maken naar plaatsen die ik ken uit romans. Dagdromen zijn het, om bij te zuchten, zo fijn.

Ergens ligt een tuin die ik graag wil zien. De tuin is oud, heb ik gelezen, en van een onbegrijpelijke schoonheid. Sommigen blijven de tuin bezoeken, ook na hun dood. Onder hen zijn drie kleine meisjes, die er spelen. Geen kinderen om mee te praten, denk ik, al horen ze bij de tuin, net zoals mevrouw van Kleyntjes. Als zo'n tuin het eigendom van een mens kan zijn, dan is deze tuin van haar. Een tuin aan de baai, en die is weer deel van een Moluks eiland. Ze zeggen dat de tuin Kleyntjes waarover Maria Dermoût schreef nog altijd bestaat, maar wie weet zoiets zeker?

Afgelopen zondag was het 54 jaar geleden dat RMS werd uitgeroepen, 'Republik Maluku Selatan', verklaart een website. Een dichter zei me eens, dat ieder volk recht heeft op zelfbeschikkingsrecht, ook het Molukse. Ik zweeg. Natuurlijk, dacht ik, maar dat verschrikkelijke geweld, en al die mensen, hoe moeten ze toch leven, zal het ooit zover zijn, en wanneer. Niet dit jaar. Zondag vielen er doden, daar.

Toch hou ik mijn droom vast van die wonderschone Molukse tuin. Het is er rustig. Bijna een paradijs. Behalve als het Allerzielen is en mevrouw van Kleyntjes aan degenen denkt, die op het eiland vermoord werden. Het zijn er nu heel erg veel.

Onder de bedrijfsnaam Mevrouw Vijf Producties produceert Vilan van de Loo creatieve teksten.
http://www.vilanvandeloo.nl