Zee

Nederland speelt in het klein de wereld na. Er heerst onrust op onze eilanden, daar boven in het land, onrust op de Wadden. Wethouder Piet IJnsen is er de aanstichter van. Piet heeft veel energie en die moet ergens heen. Elke ochtend legt hij een scheiding in zijn donkere haar en daarna gaat hij zijn Ameland op. Zo is Piet. Actief.

Het geval wil, dat Rijkswaterstaat besloten heeft dat er niet langer doorgegaan kan worden met het beschermen van alle burgers tegen de zee. Alleen de dorpen achter de dijken komen in aanmerking. Woon je daar buiten, jammer. Maar wethouder IJnsen, zo wil het bericht, legt zich niet neer bij Haagse besluiten. Hij wil een rechtszaak aanspannen. En hij zou best kunnen winnen. Dorpen op Ameland, Vlieland en Terschelling kunnen zomaar overspoeld worden. Dat is een akelige gedachte.

Een gevoelig moment voor een rechtszaak. De dodencijfers uit Azië stijgen nog altijd met de dag. De zee heeft nieuwe betekenissen gekregen, die op Ameland en de andere eilanden doorklinken. Stel je toch eens voor, zal de ene eilander tegen de andere gezegd hebben, stel je toch eens voor. Dat hoorde Piet IJnsen, die middenin zijn samenleving staat. En Piet stroopte zijn mouwen op. Piet zal ze eens wat laten zien, daar bij Rijkswaterstaat. Iedereen op de eilanden moet beschermd worden, binnendijks of buitendijks.

Een vreemd land is het, Ameland. Groot in het kleine. Goed dat het er is.

Onder de bedrijfsnaam Mevrouw Vijf Producties produceert Vilan van de Loo creatieve teksten.
http://www.vilanvandeloo.nl