Een beetje dement

terug naar de pagina "Columns"

Het is merkwaardig, hoe we het leed van anderen pas gaan begrijpen, wanneer het in eigen huis arriveert. Alzheimer komt in mijn kennissenkring van tachtigplussers hier en daar voor, maar pas sinds vorige week voel ik meer en dieper bij dat woord. Bij mijn rode kater Tim is beginnende dementie vastgesteld. Meteen vroeg ik: "Moet ik hem laten inslapen?" Daar was het nog lang geen tijd voor.

Ja, het harde miauwen 's nachts had ik natuurlijk gehoord, maar ik dacht dat Tim zich wilde uiten. Dat hij aanhankelijker was geworden, vond ik alleen lief. De alarmbel ging luid en duidelijk af, toen hij die ene avond zo gek door me héén keek, of ik er niet was. Na de diagnose vielen alle puzzelstukjes feilloos op hun plaats. Daarmee gaan we nu verder.

Ik ben de ene persoon in deze relatie en Tim is de andere persoon. Voor hem nam ik al heel wat besluiten, en dat zal in de toekomst meer worden. Er komen vaker momenten waarop hij door me hee zal kijken of me niet zal herkennen. Continentie kan een probleem worden, en dat terwijl hij juist zo netjes is. Hoe lang hij nog zal beseffen wie en waar hij is, moeten we afwachten, zei de dierenarts monter. Het proces is niet te voorspellen, netzomin als bij mensen.

Inmiddels ben ik behoorlijk ingelezen op dementie bij katten, dus ik weet wat er kan gebeuren. Met deze kennis gaat het leven gewoon door, dat is soms raar. Om de hoek staat een ramp te wachten, maar of er niets aan de hand is, schijnt in deze straat de zon.

Door de diagnose van Tim denk ik aan de gesprekken die ik soms voer met mijn oudere vriend D., die zijn vrouw door Alzheimer aan het verliezen is. Hij is bitter over dit einde van een lang huwelijk en omdat zij dit nergens aan heeft verdiend. D. zou met pijn en opluchting het besluit willen nemen, om haar in te laten slapen. Hij vraagt keer op keer aan mij, of dit een menswaardig bestaan is en ik antwoord hem van niet. Mocht hij ook maar dat ene besluit nemen, het is de laatste zorg die hij aan haar kan geven. Maar de wet verbiedt het, zegt hij bitter.

Tim heeft mij, ik heb de dierenarts, en dat zijn zo ongeveer onze zekerheden, weinig, inderdaad, en toch is het meer dan anderen hebben.