van  crisis   naar  kans

Lieve Liefdescursisten,

Al te vaak krijg ik mail van Cursisten die de theorie van de liefde uitstekend onder de knie hebben. Ze kunnen uitleggen wat er de laatste keer verkeerd ging en hoe het de volgende keer anders moet. Elke keer slagen ze voor de uitlegkunde. Maar de praktijk... o, de praktijk! Die is vaak te moeilijk. Want ze zijn verlegen en onzeker.

Dat is een lastige combinatie van eigenschappen. Onzeker betekent: niet weten wat u kunt of mag doen. En verlegen betekent: niet weten of u het wel durft. Het is gemakkelijk om dan helemaal niets meer te doen, en te verdwijnen in een comfortzone. Daar valt niets te beleven. Wel zo veilig. Wilt u daarentegen toch meer met uw leven, zeker waar het romantische betreft, dan stel ik een andere aanpak voor.

Verlegen en onzeker bent u en wellicht blijft u dat altijd, op de een of andere manier. Wanneer u dit blijmoedig aanvaardt, is de helft al gewonnen. Het helpt u niet, wanneer u zichzelf ook nog gaan veroordelen en bekritiseren, of wanneer u gaat eisen dat u anders moet zijn dan u bent. Zoals u vandaag bent, daar zult u het vandaag mee moeten doet. En morgen waarschijnlijk ook.

Persoonlijk vind ik het charmante eigenschappen. Kom ik iemand tegen die verlegen en onzeker is, dan weet ik meteen dat de ander een zeldzame gevoeligheid bezit. Dat waardeer ik. Onverschillige mensen die alles ”best” vinden zijn er meer dan genoeg.

Deze diepe gevoeligheid noemen ze in Amerika een unique selling point. Iets dat u onderscheidt van anderen en waardoor u extra aantrekkelijk bent.

Voor uzelf betekent het vooral, dat u twee voelsprieten bezit waarmee u snel informatie kunt verzamelen over de omgeving en de mensen erin, vooral in het romantische. Daarna komt het aan op de duiding van de informatie, en dat is een kwestie van oefenen. Leg een dagboek aan in uw computer zodat u in de loop der tijd uw ontwikkeling daarin kunt bijhouden. Op deze manier zult u geleidelijk minder onzeker worden. U heeft immers geleerd, dat u op zichzelf kunt vertrouwen. De zekerheid des levens begint bij uzelf.

Tegen anderen zou ik voorlopig alléén zeggen dat u verlegen bent. En dan zegt u het alléén in die gevallen, waarin u het niet kunt mailen. Zeg dan iets als: in het begin ben ik verlegen, maar dat trekt vanzelf bij, je hoeft er verder niets mee te doen, ik wilde alleen dat je het weet.

Want ja, Cursisten, wanneer u verlegen en onzeker bent, raakt u nogal eens overmatig geconcentreerd op de eigen navel. Dat moet niet. Andere mensen hebben ook gevoelens.

Ik moet benadrukken dat voor u kleine stappen het beste zijn en blijven. Let vooral op dat: blijven. Want op een afspraakje kunt u opeens voelen dat het goed verloopt en dan denkt u nergens meer last van te hebben. Wat er dan gebeurt? Alle opgespaarde verlangens naar liefde barsten los, u verlooft zich ter plekke en weer thuis krijgt u een paniekaanval. Vandaar: kleine stappen.

Volgende week behandel ik het probleem van de jaloezie. Die kan veel kapot maken, zoals u wel weet. U kunt wel roepen ”maar zo ben ik nu eenmaal”, alleen is dan de vraag, of u zo wilt blijven. Hoe u gemakkelijk kunt begrijpen wat er aan de hand is, hoort u aanstaande maandag van uw Liefdesdocente,

Uw Liefdesdocente,

Vilan van de Loo

vorige  lessen:  van  crisis  naar kans