van  crisis   naar  kans

Lieve Liefdescursisten,

Dat is een merkwaardig verschijnsel van de liefde. Juist datgene wat u eerst zo verrukte aan die ander, is u nu tegen gaan staan. Dat lieve smakken na het eten, eerst smolt u van vertedering. Dat was toen. Vandaag denkt u: bij de volgende keer neem ik een hakbijl.

Elke bouwmarkt verkoopt dat soort gereedschap. Maar de aankoop kan ik niet aanraden. Het schept immers nieuwe problemen, zonder dat de oude toestand wezenlijk opgelost is. Dat kan ook anders. Gemakkelijker, zelfs.

Er zijn liefdes, die kalm en geleidelijk verlopen. Dat is mooi, wanneer u een vergelijkbaar karakter bezit. Zo niet, dan zult u eerder vroeger dan later belanden in een onstuimige liefde van het type hoge toppen en diepe dalen. Een dergelijke liefde herkent u vooral aan het begin, want alles is dan al aanwezig in prille vorm.

* U smelt bij typische gewoonten van uw Geliefde. Dat zag u nooit ergens eerder.
* U vindt dat accent zo intens charmant.
* U ontdekt dat u van deze Geliefde nog veel kunt leren op zekere gebieden.

Dat kan allemaal waar zijn en toch kunt u daar na enige tijd heel anders over denken. Neem nu dat leren van de Geliefde.

Stel, u bent een ochtendmens. Lekker vroeg opstaan, dan heeft u wat aan de dag. En 's avonds natuurlijk op tijd weer naar bed, dat hoort er ook bij. Dan ontmoet u iemand die avondmens is. Dat is interessant, zeg. Opeens zit u lange avonden op terrasjes en daarna bezoekt u samen een strand om daar de zon op te zien komen. Het is romantisch. U bent gelukkig. En ja, soms kunt u zichzelf wel voor de kop slaan dat u jarenlang al die kostelijke avonduurtjes zomaar heeft weggeslapen.

Nog geen drie maanden later bent u een wandelend stuk chagrijn geworden. Het slaaptekort, het chronisch tegen uw ritme inleven, het voortdurende dwingen van die ander die nou nooit eens een keertje... hoho, maakt u even pas op de plaats?

Wanneer u merkt, dat de irritaties zijn gearriveerd, is er een nieuwe fase van de liefde aangebroken. Eenvoudig gezegd: het nieuwe is bekend geraakt. De eerste indrukken maken nu plaats voor tweede, derde en daaropvolgende indrukken. En de informatie die u heeft vergaard, bent u aan het verwerken en beoordelen. Het gaat er in deze fase om, dit alles te verenigen met uw eigen levensstijl.
Hoe dat moet, merkt u meteen.
Wat u ergert, dat kunt u niet gebruiken. Dus, weer op tijd naar bed.
Wat u verbaast of intrigeert, verdient nader onderzoek.
Wat u nog steeds vertedert, is een aanwinst.

Met andere woorden, dat chagrijn en die irritaties hebben niets met de Geliefde te maken, en ze vormen evenmin een aanwijzing dat de romance verkeerd zal aflopen. Welnee. Deze emoties zijn gewoon pakketjes informatie, afzender uzelve. Gebruik ze dus goed.

Een aandachtspuntje is zeker, hoe u hierover aan de Geliefde communiceert. Vooral door het chagrijn kunt u geneigd zijn iets te zeggen over "lang genoeg jouw zin gedaan te hebben". Dat richt schade aan. Beter is het om te zeggen dat u behoefte heeft wat meer uw oude levensritme op te nemen. Het gaat immers niet over de ander, het gaat over uzelf. En wanneer u zelf weer bent die u was, zal de Geliefde dat ook waarderen.

Eerder in deze cursusreeks besprak ik de neiging van omstanders en dierbaren om zich te bemoeien met uw liefdesleven. Daarbij bleef echter een belangrijk aspect nog open: wat als deze dierbaren uw ouders zijn? Dat is niet aan leeftijd gebonden, hoor. Er zijn tachtigplussers die in het bejaardentehuis scoren met hetgeen ze kunnen vertellen over het liefdesleven van hun kinderen. Hoe meer details, hoe beter. En bedenk wel, dit is een generatie die de oorlog heeft meegemaakt, dus die deinst niet zo gauw ergens voor terug.

Desalniettemin ontvangt u volgende week de oplossing voor dit precaire probleem. Aanstaande maandag leg ik u uit, hoe om te gaan met ouders die uw liefdesleven als het hunne beschouwen. Wat u dan moet doen, verneemt u van

Uw Liefdesdocente,

Vilan van de Loo

vorige  lessen:  van  crisis  naar kans