van  crisis   naar  kans

Lieve Liefdescursisten,

Uw moeder bedoelt het altijd goed, en ze weet het ook beter dan u. Dan is er uw vader, die nooit in gebreke blijft als het gaat om ongevraagd advies over uw liefdesleven. Het zijn lieve mensen, dat staat vast. Maar u verdraagt die bemoeizucht zo langzamerhand niet meer. Wat nu?

Denk niet dat u de enige bent. Ouders van elke leeftijd en iedere generatie zijn in staat zich verreweg te mengen in het liefdesleven van hun kind. Daarvoor hebben ze zo hun redenen:

A Zo kunnen ze hun kind behoeden voor fouten en verdriet
B Ze hebben zelf geen emotionele bezigheden
C Het komt door de druk uit hun omgeving

Eerst optie A. Er zit iets in, maar niet genoeg. Een kind moet zelf leren fietsen, vallen en opstaan: dat geeft richting en tempo. Hier moeten de ouders dus hun plaats leren kennen en daarbij moet u behulpzaam zijn.
Wanneer u eerlijk naar uzelve kijkt, kan het heel goed zijn dat u veel te veel informatie over uw liefdesleven heeft verstrekt ten tijde van prille verliefdheid, echtscheiding of in een andere ontremde fase. Op zich begrijpelijk. Alleen heeft u uw ouders daarmee aandelen in uw liefdesleven cadeau gedaan. Zij wensen dus op de hoogte gehouden te worden, om zo het welvaren van het bedrijf te kunnen controleren, en het bedrijf, dat bent u.
De oplossing ligt voor de hand. Eens gegeven, blijft gegeven. Maar u hoeft er geen aandelen bij te doen. Eenvoudig gezegd, voortaan praat u alleen over die ene situatie waar uw ouders alles al van weten. Herhalen is cruciaal. Indringende vragen naar het hier en nu wimpelt u af, door het gesprek over het toen-en-toen te brengen. Even volhouden, Liefdescursisten, uw ouders moeten wennen aan de nieuwe situatie.

Dan is er optie B, die tragisch genoeg voor u als kind-van onvoorstelbaar is. Wie heeft er immers een realistisch beeld van het hartsleven van zijn of haar ouders? De kind-ouder relatie laat dat nauwelijks toe.
Wat u te doen staat, is een beetje die relatie omkeren. U gaat moederen of vaderen en emotioneel vertier verschaffen. Denk aan het onder de aandacht brengen van oude geliefde hobby's of bezigheden, opnieuw contact leggen met verloren kennissen of de introductie van nostalgische sites als Schoolbank. Reken op een eerste fase van weerstand. Wanneer uw ouder emotie-technisch zelf iets te doen heeft, hoeft u daarvoor minder aan te leveren.

In het verlengde hiervan ligt de derde optie, waar het gaat over de druk van de omgeving. Er zijn helaas groepen als de vaste kring in het bejaardentehuis of de bridgeclub, waar men als ouder status verdient met vertrouwelijke informatie van de kinderen. Hoe meer, hoe beter. Hoe nieuwer, des te interessanter. Dankzij uw burn-out is uw moeder interessanter, en uw prille romance verschaft uw vader een moreel overwicht dat hij ervoor niet bezat.
Ik zou zeggen, begrijp en aanvaard deze situatie. Maar: kies voortaan wat zorgvuldiger uw woorden. U verzwijgt wat te kwetsbaar is. U dikt aan wat leuk is om te vertellen. Elk klein verdrietje blaast u op, een korte ontmoeting is een tragisch gemiste kans op een grote liefde. Let op een gepaste dosis wanhoop, waardoor uw ouders ten opzichte van u een glansrol kunnen vervullen.

Wat dit voor u betekent, zult u snel ontdekken. U moet afscheid nemen van de vertrouwde positie van slachtoffer, waarbij uw ouders iets verkeerds doen. Hoog tijd om die situatie anders te bezien. Maar ja, het hoeft niet. Klagen zonder te vragen kunt u ook een leven lang volhouden. Het is de beste manier om elke romantische interesse van een ander te voorkomen, en daarmee heeft u het risico op een gebroken hart gereduceerd tot nul.

En daarmee is een pijnlijk onderwerp aangeraakt. Wat als uw hart gebroken is en u weet niet hoe u verder moet? Of als het zo erg is geweest, dat u denkt: “Nooit meer“, kan dat? Als u in de liefde weer met lege armen bent komen te staan, kan dat inderdaad moeilijk zijn. Maar niet ondraaglijk. Hoe dat zit, hoort u aanstaande maandag van

Uw Liefdesdocente,

Vilan van de Loo

vorige  lessen:  van  crisis  naar kans